5 vragen aan... schooldirecteur Nico Rosenbaum

Noem het een steen in de vijver of een schot uit de heup. Feit is dat Nico Rosenbaum (directeur van VSO Berg en Bosch College in Bilthoven) voor veel discussie heeft gezorgd met zijn opinieartikel in de Volkskrant. "Je moet af en toe op een zenuw drukken, anders praten we elkaar allemaal naar de mond."

Terwijl kinderdagverblijven en buitenschoolse opvang in actie schieten om de opvang na de meivakantie zo goed mogelijk te regelen, trappen scholen op de rem, zo was de boodschap van je ingezonden stuk in de Volkskrant. Ze houden te weinig rekening met kinderen en ouders, zo schreef je. Heb je veel reacties gekregen?
"Ontzettend veel. Het heeft de tongen wel losgemaakt. De reacties waren tweeledig en dat verbaast me niet, want het was een stevig artikel. De ene helft van de mensen zegt: wat fijn dat er eindelijk iemand binnen het onderwijs is die dit zegt. De andere helft zegt: daar heb je weer iemand die in zijn eigen hok schijt."

Waarom heb je dit verhaal nu geschreven?
"Ik zit al veertig jaar in het onderwijs en ik durf mezelf wel een onderwijsman in hart en nieren te noemen. Ik heb voor de klas gestaan, ben directeur geweest, heb in besturen gezeten en al die jaren is me opgevallen dat het onderwijs een heel ander beeld van zichzelf heeft dan de buitenwereld. Als je in het onderwijs werkt, dan ben je er voor de kinderen en niet andersom. Nu met de coronacrisis wordt die naar binnen gekeerde blik extra pregnant. Meteen nadat bekend was geworden dat de scholen vanaf 11 mei weer open zouden gaan, zijn sommige scholen op eigen houtje roosters gaan maken - zonder overleg met ouders en andere belanghebbenden. Dat is typerend."

Hoe is die cultuur volgens jou ontstaan?
"Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat het onderwijs altijd blijft bestaan. Het maakt niet uit hoe je je gedraagt, want maandag ga je toch weer naar je werk."

Maar is het dan niet terecht dat onderwijspersoneel zich zorgen maakt over het coronavirus? Deze week zijn er weer berichten dat GGD'en nog helemaal niet weten hoe ze het testen van onderwijspersoneel moeten aanpakken.
"Natuurlijk moet je kritisch zijn, maar toch word ik kwaad als ik onderwijzers hoor klagen dat ze bang zijn om voor de klas te gaan staan. Hoor je zorgpersoneel klagen? Vakkenvullers?  Buschauffeurs?"

Zijn er dan helemaal geen lichtpuntjes?
"Ja, natuurlijk wel. Het gaat mij erom dat ik de discussie wil aanzwengelen. Een vriend zei me: je hebt uit de heup geschoten en het was raak. Dus wat dat betreft is mijn doel bereikt. Je moet af en toe op een zenuw drukken, anders praten we elkaar allemaal naar de mond. En natuurlijk denkt niet iedereen zo in het onderwijs, dat schrijf ik ook in mijn artikel. Overal zijn pareltjes te vinden. Ik kijk vol bewondering naar de nieuwe generatie leerkrachten en docenten, die hebben een andere mentaliteit, zijn echt bezig met wat ze voor de samenleving kunnen betekenen. Ik ben zelf een zestiger, maar als ik een nieuwe school zou mogen beginnen, zou ik alleen nog maar twintigers en dertigers aannemen." 
 

Delen: